گروه آموزشی تربیت بدنی ناحیه2زنجان

مطالعات نشان مي‌دهد كه روش درمان باستاني براي كاهش وزن و چربي اضافي، اكنون نيز مي‌تواند مفيد و مثمر ثمر باشد.

به گزارش فارس، تحقيقات انجام شده در ژاپن ثابت كرده است كه سركه‌هاي خانگي و معمولي كه اصولا براي تهيه سس سالاد و ترشي به كار مي‌رود مي‌تواند ژن‌هاي مقابله كننده با چاقي را فعال كند.

از زمان‌هاي بسيار قبل سركه به عنوان دارويي براي درمان اغلب بيماري‌ها مورد توجه بوده است. در حاليكه مدارك پزشكي مدرن كمتر به نقش درماني اين ماده توجه داشته است. مطالعات سالهاي اخير ثابت كرده است كه ماده شيميايي اسيد استيك كه در سركه موجود است مي‌تواند در كنترل فشار خون و قند خون بسيار موثر باشد. و به علاوه يافته ها نشان مي‌دهد كه سركه در كاهش وزن و چاقي نقش موثري دارد.

محققان معتقدند كه اسيد استيك ژن‌هايي را فعال مي‌كنند كه توليد كننده پروتئين خاص براي تجزيه چربي‌ها هستند.

اين عملكرد مانع از تجمع و انباشتگي چربي در بدن مي شود و به طبع وزن نيز كاهش مي يابد.

کارگاه آموزشی کمک های اولیه

کارگاه بازآموزی کمک های اولیه درساعت ۹صبح چهارشنبه ۱۳/۹/۱۳۸۷با حضور ۳۵ نفر از دبیران ورزش خواهر وبرادر در محل سالن کنفرانس بینش برگزار گردید.که با استقبال خوب همکاران محترم اجرا گردید.

دراین جلسه ابتدا آقای رضا معجونی مدرس دوره توضیحاتی را ارایه نمودند وسپس به صورت پرسش و پاسخ جلسه ادامه یافت.در پایان جلسه نیزبه کلیه ی شرکت کنندگان گواهی شرکت در جلسه اعطاشد.

تاریخچه سلامت روان

علم سلامت روان، شاخه ای از علم بهداشت روان است که با پیشگیری از اختلالات روانی و حفظ شیوه های بهینه زندگی و بهداشت عاطفی سر و کار دارد. علم سلامت روان فرایندی همیشگی است که از بدو تولد تا هنگام مرگ ادامه می یابد این علم به چهار هدف: شکوفایی توان بالقوه ، شادکامی، رشد و تحول هماهنگ و زندگی موثر و کارآمد سعی می کند از طریق آموزش به کارکنان بهداشت روانی پیشگیری و درمان اختلالهای روانی و حفظ و تداوم بهداشت روانی اشخاص سالم، شرایطی ایجاد کند که شهروندان جامعه بتواند در خانه ، مدرسه، جامعه، محیط های کاری و نهایتاً با خویش سازگار شوند.

بهداشت روانی از پیشینه ای به قدمت انسان متمدن و تاریخچه ای کوتاه به لحاظ علمی برخوردار است با اینکه فلاسفه هزاران سال در خصوص "سلامت" داد سخن می راندند صرفاً  در سال 1908 بود که نخستین جمعیت برای سلامت روان تاسیس گردید و در سال 1919 جامعه ملی سلامت روان تشکیل شد که به تدریج به کمیته بین المللی سلامت روان تبدیل شد و نشریه ای به نام سلامت روان منتشر نمود تا یافته های پیشرو حتی سراسر جهان را گردآوری کند و ارتباط و همکاری دست اندرکاران این حوزه را تسهیل نماید.

نمونه کنونی سلامت روان را می توان در روانشناسی و مراکز بهداشت روانی جامعه نگر یافت که با هدف سه نوع پیشگیری در سطح وسیع و اجتماعی فعالیت دارد.(ساپینگتون، 1379)

تعریف سلامت روانی :

در مورد سلامت روانی تعاریف نظری فراوانی وجود دارد و یک توافق جمعی و مشترک بین اندیشمندان رشته های مختلف در این مورد وجود ندارد و مثلا پزشکان و افرادی که با دیدگاه پزشکی به این مسئله می نگرند سلامت روان را منوط به نداشتن علائم بیماری تلقی می نمایند و روان شناسان و روان پزشکان نیز فردی را از نظر روانی سالم می دانند که دچار علائم روانی که بیانگر اختلال در کارکرد روانی است نباشد و بتواند به هنگام مواجهه با مسایل و مشکلات اجتماعی تعادل در رفتارهایش برقرار نماید.

کارشناسان سازمان بهداشت جهانی، سلامت فکر و روان را چنین تعریف می نمایند:

سلامت فکر عبارتست از قابلیت برقراری ارتباط مناسب با دیگران، تغییر و اصلاح محیط فردی و اجتماعی حل تضادها، مشکلات و تمایلات فردی به طور منطقی، عادلانه و مناسب. (میلانی فر، 1373)

جنبه های شخصی و اجتماعی سلامت روانی

هر گونه ملاکی را به عنوان اساس سلامتی در نظر می گیریم که شامل رفتار خارجی و احساسات درونی باشد بیشتر نظریه پردازان تاثیر رفتار را نسبت به جامعه به عنوان بعد سوم اضافه می کنند برای نمونه احساس فشار در خود، افسردگی، اضطراب و یا احساس اینکه شخصیت و هویت شما از هم گسیخته است ، کافی نیست. همچنین رضایت شخصی معیار کافی برای سلامت روانی نیست و می تواند در کسانیکه قادر به برخورد با نیازهای زندگی نیستند یک نوع خیال با کل به نظر آید. نتایج رفتار نیز از نظر سایر مردم و جامعه شایان توجه است. زیرا که ما نمی توانیم افرادی با مشخصات زیر را از سلامت روانی بهره مند بدانیم. هر چند که این افراد در نزد خود تصور و احساس سلامت روانی را دارند. به عنوان مثال یک فرد راهزن، یک فرمانروای سیاسی ناصالح، یک فروشنده ثروتمند مواد مخدر و ... تمامی این افراد معیار رفتاری ویژه ای را پذیرفته اند و بدان عمل می کنند و به دنبال آن از احساس شادی یا توفیق بهره مند هستند. لیکن از لحاظ روان شناختی چنین افرادی سالم به شمار نمی آیند. آنها به روشنی از معیارهای اجتماعی منحرف شده و قانون را زیر پا گذاشته اند. از دیدگاه اجتماعی فرد سالم با پذیرش فعال نقشهای اجتماعی، با زندگی سازگاری می یابد و از دیدگاه فردی رشد مطلوب همراه با نشاط به مفهوم بهداشت روانی است. به نظر می آید تعریف رضایت بخش از سلامت روانی برای فرد مستلزم داشتن احساس مثبت و سازگاری موفقیت آمیز و رفتار شایسته و مطلوب است. (احدی، 1373)

   راضیه رسولی

طب ورزشی:

مزایای طب ورزش در طول زندگی: یک برنامه مناسب ورزشی سلامت انسان را تضمین می کند و خطر بسیاری از بیماری های متداول را کاهش می دهد. بنابر این ورزش مرتب می تواند طول عمر را افزایش دهد. اثرات ویژه نرمش و ورزش و تمرینات منظم عبارتند از :

1-   افزایش قدرت و تحمل بدن

2-   بهبود انعطاف پذیری بدن

3-   کاهش فشار خون

4-   کاهش درصد چربی بدن

ورزش منظم باعث جلوگیری از بروز بیماری های قلبی، عروقی، پوکی استخوان، دیابت، فشار خون و ... می شود . بر اثر ورزش منظم آن مقدار از توان بدن که کاسته شده است، بهبود می یابد. اخیراً ثابت شده است که نرمش ها و تمرینات روتین روزانه یا هفتگی (به خصوص حرکات دائمی آئروبیک) به طول مدت سلامتی بدن می افزاید.

اثرات مفید ورزش بر بدن: افزایش حداکثر برداشت اکسیژن (جذب) در بدن، افزایش کارایی قلب از طریق افزایش حجم خون پمپ شده در یک ضربان، بهبود عروق عضله قلب، افزایش چگالی مویرگها در عضله اسکلتی ، افزایش ظرفیت گشاد شدن عروق، افزایش تولید لیپوپروتئین های سنگین (HDL) که برای بدن مفیدند، افزایش قدرت عضلانی و قدرت تحمل بدن و ...

مطالعاتی که بر روی بیش از 17 هزار نفر از دانشجویان سال اول دانشگاه هاروارد انجام شد مشخص شد که مردانی که در عرض هفته بیش از 2 هزار کیلو کالری انرژی را در فعالیت های ورزشی مصرف میکنند نسبت به هم کلاسی های خود که کمتر از 500 کیلو کالری انرژی برای فعالیت های بدنی مصرف میکنند، 39% کمتر احتمال ابتلا به بیماری قلبی – عروقی دارند.

هدف گذاری برای یک برنامه ورزشی: ورزش علمی می تواند هدف های متنوعی را دنبال کند از جمله :

1-    بهبود تناسب قلبی – عروقی

2-    کاهش انباشتن چربی بدن

3-    افزایش قدرت جنسی

4-    افزایش انعطاف پذیری بدن

همچنین ورزش منظم می تواند تحمل بدن نسبت به گرما را بهبود بخشد و اثرات استرس های روزمره زندگی را کاهش دهد.

تناسب فیزیکی و گذران عمر: هر چه سن آدمی بیشتر می شود, اثرات فیزیولوژیک افت عملکرد بدن زیاد می شود. حجم عضلانی بدن بین سنین 30  تا 70 سالگی به طور طبیعی حدود 30 درصد کاهش می یابد و بعد از این سن رشته های عضلانی از این هم بیشتر دچار آتروفی (فرسایش) می شوند. همچنین درصد چربی بدن در سنین بالاتر افزایش می یابد این ناهماهنگی سیستم های داخلی بدن افراد مسن را می توان تا حد زیادی از طریق تمرینات منظم ورزشی برای افزایش قدرت, انعطاف پذیری و هماهنگی اعضای بدن کنترل کرد. پیاده روی با سرعت 5 کیلومتر در ساعت برای مدت 40 تا 60 دقیقه آن هم چندین بار در هفته یک رژیم ورزشی مناسب برای افراد بالای 60 سال محسوب می شود.

                                                                                    موسوی